For myself I am an optimist - it does not seem to be much use being anything else
Poznałam wielu, bardzo różnych mężczyzn w moim dotychczasowym życiu.. biednych i bogatych, nerwowych i opanowanych, niezdecydowanych i konkretnych, nieśmiałych i pewnych siebie, nieprzyjemnych i zabawnych.. wymieniać jeszcze kilka dobrych godzin, a zwrócę uwagę na inną kwestię. Read the rest of this entry »
Ponad półtora roku temu próbowałam rozwinąć pewną rozmowę z bardzo dobrą koleżanką z ‘ławki studenckiej’.
(przedtem z inną omawiałyśmy sens naszego kierunku, nie zabrakło realistycznego podejścia, jak i z jej strony: pesymizmu, z mojej: optymizmu)
Oto efekt:
-Podobają się Tobie studia?
-…
-Co będziesz robić po studiach?
-Pójdę do roboty.
-Jakiej?
-Byle jakiej, byle była robota (plus szyderczo-głupawy-’dziwiący’ się śmiech).
*** Read the rest of this entry »
Rozważań ciąg dalszy.
Jest tylu mądrych ludzi na świecie i wielu już zastanawiało się na czym polega sens życia.
Bardzo trafna i aktualna wypowiedź:
Po cóż żyjemy, jeśli nie po to, by życie czynić łatwiejszym dla siebie nawzajem?
George Eliot
Otóż robimy z naszym życiem cokolwiek chcemy. Warto robić to, co dla nas najważniejsze, nie dla innych. Nie warto sugerować się czyjąś receptą na szczęśliwe dni. Niestety często błądzimy, co prowadzi do średnio pozytywnych myśli. Dobrze tylko, że “co nas nie zabije, to nas wzmocni”, mimo iż czas poświęcony nigdy nie powróci. Read the rest of this entry »
Rozmawiałam ostatnio z wieloma nowo poznanymi osobami z Warszawy i okolic. Mają bardzo różne, ciekawe a czasem nawet agresywne podejście do planów, zasad osób przyjezdnych. Nie sądzę by to było źródłem ich zazdrości względem kogoś, kto znajduje odwagę by rozpocząć życie w innym miejscu, bez przyjaciół, dawnych kontaktów, czyli prawie od zera. Prędzej zaobserwowałam jakąś niewygodę obejmującą wiele osób, niezadowolenie z życia i okazuje się, że w każdym miejscu na świecie są ludzie zarówno zadowoleni jak i szukający potocznie dziury w całym.
Read the rest of this entry »
Jakiś czas temu przeczytałam w pewnej gazecie o typowych zachowaniach ludzkich różniących społeczeństwo od zwierząt. Uwydatniono jedną cechę, której źródeł sami naukowcy nie są w stanie znaleźć: bezinteresowna chęć pomocy.
Jest w nas coś “boskiego”, coś czego nikt nas nie uczył. Dla niektórych wyda się przesadą określenie dobrych dusz aniołami, ponieważ według wielu religijnych jednostek anioł to siła nadprzyrodzona etc… Z kolei jest grupa, której zdarza się wspominać cudze uczynki jako “anielskie”, jednak nigdy nie zastanawiali się dogłębnie nad znaczeniem słowa anioły. Według mojej teorii aniołem może być każdy człowiek, całe życie, od niemowlęcia, poprzez starców, przestępców, kończąc na niedołężnych, kleryków itp. Read the rest of this entry »
Jak zwykle i dziś wstałam, wyśmiała mnie moja krew(czytaj: siostra) z mojego wyglądu zewnętrznego^^ i pomyślałam. Niektórym z Was wydaje się to takie oczywiste-myśleć. Rozumieć można przez to o wiele więcej, a pomyślałam nad dwiema najważniejszymi dla mnie aktualnie sprawami. O dziwo, jest jeszcze trzecia, ale do niej potrzeba póki co nauki i skupienia^^ Read the rest of this entry »
Ze względów wiadomych nie będę upubliczniać pewnych nazwisk, a korci mnie okropnie. Chciałabym zrobić sobie ideał mężczyzny, bo zebrałam właśnie materiał. Mam pięciu kandydatów z różnych środowisk. Wyobraźcie sobie co by było gdybyśmy mogli tak zrobić sobie ideał mężczyzny/kobiety? Marzenie.
Oto kandydaci na ideał:
Nr 1. Chłopak który jest moją prawdopodobnie bratnią duszą. Mamy b.podobne charaktery, bardzo dobrze rozumiemy się.
Nr 2. Kolejny cżłowiek-który zwyczajnie na świecie podoba się fizycznie… Często zastanawiam się: czemu? nawet nie wiem, po prostu lubię jego “całokształt”;>.
Nr 3. Chłopak z którym można dość fajnie pośmiać się, poflirtować i wskoczyć na rower.
Nr 4. Mężczyzna którego ciało jest ideałem nad ideałami. Wspaniały wzrost i te proporcje ;>
Jak to mówią? Wygląd nie ważny, ważne to pokrewieństwo. Ja uważam, że oba aspekty są ważne. Nie można być z kimś kto nie podoba się fizycznie ani trochę, tak samo być z idiotą któremu tylko prymitywe żarty w głowie, i o niczym porozmawiać.
Koniec.
Takie życie… “Nigdy nie zadowolisz się tym co masz pod nosem”.
Tytuł jest zupełnie naumyślnie napisany. Real to wstrętna marka. Niewielu zdaje sobie sprawę, że sieć tych sklepów jest typowym przykładem jak nie powinno traktować się klientów!!! Mówią, że do trzech razy sztuka i doczekali się. Nie pozostawię tego bez komentarza, bez skarg na kierowników tu w Częstochowie. O ile starczy mi czasu, tak poświęcę czas by definitywnie zwrócić im uwagę na brak kompetencji, nie miłą obsługę wyskakującą z pretensjami. Oto kilka przykładów moich doświadczeń z tym sklepem. Read the rest of this entry »
Dobre i zadowalające uczucie. I ciekawe doświadczenie. Interesujące tym bardziej że przed postem podstępnie postanowiłam zrezygnować z wirtualnego świata. Skomentować należy słowami: jak chciała tak miała. Tylko czemu moje niby żarty z umysłem stają się rzeczywistością? Tak, lubię te ciągłe gry z losem, przypadkiem, zbiegami okoliczności, wszystko jest zabawne i niebywale intrygujące na swój sposób. Na tym polega to “wielkie” życie. By móc mimo powagi sytuacji spojrzeć na różne sprawy z uśmiechem. Móc każdego poranka wstać i stwierdzić zupełnie od niechcenia nawet: to jest mój dzień! I tak się stanie. Tak będzie zawsze, bo świat jest taki jakim my go widzimy i jak go sobie wykreujemy. Swój buduję od dawna i póki co pewne sfery, czy też rozdziały mam za sobą, a nawet jestem zadowolona. Nie do końca oczywiście, bo choruję od urodzenia na perfekcjonizm spokrewniony z lenistwem, ale to tylko wina genów. Także nie zagłebiając się w cechy ,znając je nadzwyczaj dobrze, przejdźmy dalej… Zupełnie nie na temat ale bardzo na czasie: koleżanki zaręczają się, biorą śluby, rodzą dzieci. Co się dzieje? Świat oszalał 
I nic by nie było w tym nadzwyczajnego gdyby nie koledzy-sępy myślacy o przekazywaniu swoich genów.
Wczoraj pierwszy dzień na uczelni po sylwestrze. Robię prezentację w laptopie na Brzeźnickiej. Dobry kolega Marcin z byłej grupy podchodzi, pyta:
M: Cześć, jak tam nogi?
A: Lewe kolano skręcone. Chodzić już umiem, ale martwię się bo coś mi wyrosło w chorym miejscu.
M: A jakie to jest twarde czy miękkie w dotyku?
A: (uśmiech, pół “do_siebie_rozmowa” ) Chyba twarde. Właściwie powinnam powiedzieć dotknij i zobacz, ale tak nie powiem…
M: ? (uśmiech ironiczny)
A: (śmiech całkowity) ? Myślałeś że tak powiem? Nie pozwoliłabym byś dotknął moją nogę!
M: Nie pozwoliłabyś?
A: Nigdy nie pozwolę byś dotknął moją nogę 
Read the rest of this entry »
« Previous entries Project-Id-Version: WordPress 2.0
Report-Msgid-Bugs-To:
POT-Creation-Date: 2005-02-15 10:33-0600
PO-Revision-Date: 2006-05-02 16:46+0100
Last-Translator:
Language-Team: Polish