12.29.07
Rozmowy rodzinne i inne c.d.3
S.: ona ma te włosy jak te osoby które się ukrywają pod perukami…w…no..
M.: z Drzyzgą…
S.: tak, z Drzyzgą… jak się nazywa ten program.. “Tylko Ty”?
M.: “To Ty”….
A.: coś a la “Wspomnienia?”, ”Powiedz mi?…
M.: “Rozmowy w toku” 
Zwiedzanie mojej jednej ściany/z puentą.
P.M.: Kto to namalował ?
A.: Mama.
P.M.: Tak myślałam…
A.: Miałam tu tak z pięć miesięcy
R.: A obok?
A.: To ja namalowałam. Miałam wtedy cztery lata.
R.: (oczy) A obok? O, to te co miałaś nam pokazać (komplementy itd. =) )
A.: Tak, zapomniałam pokazać, ale są tak na szybko i myślę że nie warte “oglądania.”
R.: Wow, masz talent, czemu go nie rozwijasz?
A.:…………………………nie wiem.
Jaki wniosek? Jedna wielka głupota, błąd życiowy, właściwie błędy. Jednak nie jesteśmy doskonali. Na błędach uczymy się. Ogólnie jest jedno uniwersalne rozwiązanie do zagadki jakim jest życie: Wybierajmy to co nam sprawia przyjemność, a warunki będą nam sprzyjać. Stwierdzenie to zaczerpnięte z mojej główki myślę, że bardzo prawdziwe, bo nawet nie zdajemy sobie sprawy ile rzeczy ucieka nam koło nosa a tak łatwo było (i nadal jest) wyciągnąć dłoń i “złapać okazję”. Osiągnięcia nie spadają z nieba, trzeba popracować. Mimo to łatwo jest coś zrobić, jeśli tak naprawdę chcemy poczynić dalsze kroki w danym, wybranym, konkretnym kierunku. Także jedzmy życie dużą łyżką! (Iss das Leben mit dem grossen Löffel).