09.08.07
tylko tyle
“Mogłabyś być dobrym psychologiem”. Tak słyszałam od kogoś kogo znam ponad dwadzieścia lat.
I chyba jest to prawda. Gdybym sama wiedziała o tym wcześniej… Ależ, nie można gdybać.
Zadziwiający jest umysł człowieka, i będę to powtarzać często. Zadziwiający jest nasz sposób myślenia, abstrakcyjnego jak i logicznego. Tak jak jeden rozmach skrzydełek motyla może spowodować tornado w innej części globu ziemskiego, tak samo jedna milisekunda myśli może zmienić całe nasze dotychczasowe życie. Nie wiadomo czemu, w jakim celu, taka a nie inna kolej rzeczy. Po prostu istnieje i nie trzeba więcej.
“W Twojej wypowiedzi jest mieszanka poezji i prozy…” stwierdził ksiądz, nauczyciel religii. I co w związku z tym? Pesymistyczny akcent mojego pytania…
Znalazłam wiele pamiątek na kartkach. Na szczęście wyrzuciłam. Wierzę, że pozbyłam się większej części ciekawej i trującej mikstury bezsensownych uczuć, naiwności, rozczarowania, cierpienia, zaślepienia. Jesteśmy ludźmi i tęsknimy. Mam gdzieś chore przywiązywanie się, zwłaszcza gdy jest właśnie… “chore”, bez sensu. Teraz lepiej.
Daremne żale
Daremne żale - próżny trud,
Bezsilne złorzeczenia!
Przeżytych kształtów żaden cud
Nie wróci do istnienia.
Świat wam nie odda, idąc wstecz,
Znikomych mar szeregu
- Nie zdoła ogień ani miecz
Powstrzymać myśli w biegu.
Trzeba z żywymi naprzód iść,
Po życie sięgać nowe,
A nie w uwiędłych laurów liść
Zuporem stroić głowęWy nie cofniecie życia fal!
Nic skargi nie pomogą:
Bezsilne gniewy, próżny żal!
Świat pójdzie swoją drogą!Adam Asnyk