07.20.07
tak mało…
Wystarczy tak mało by poczuć że żyjemy
Tak mało by uwierzyć…
Jeden uśmiech jedna chwila jeden promyk słońca
Nie trzeba bukietów przepychu
Liczy się tu i teraz…
Te same chmury drzewa kwiaty
Tak mało by zrozumieć
Tak wiele przed nami
*
Kilka słów refleksji, a dla równowagi: ośmieszyłam się, to była moja wina. Już “nigdy” nie pokażę się w Sphinx .
Pani Basiu kiedy idziemy następnym razem ? 