06.07.07

“Dziś był dobry dzień, mogę iść spać…”

Posted in Wycieczki at 19:19 autor agnieska

Żaden inny tytuł nie przychodzi mi na myśl/do głowy?/ .

Aha, zmieniłam szatę graficzną. Narazie jest w porządku, ale zmieniłabym w niej parę drobiazgów.

Dziś był udany dzień,,,rzeczywiście. Ale jak to mówią po kolei…

Najpierw pojechałam z siostrą do Olsztyna. Ciekawa była podróż sama w sobie. Nie wiem czy się starzeję, czy “młodzieję” czy może to siostra się starzeje…nie wiem i nie będę wiedzieć, ale nie rozumiemy się czasem w ogóle. Tj. częściej ja jej, bo uważam że ona jest dziwna, ale może ma rację, że ja dziwnie się zachowuję i dlatego ona mnie nie rozumie…

Będę jednak trzymała się następującej wersji: jestem normalna na swój sposób i taka zostanę. Zresztą wiem od wielu osób, że jestem fajna jaka jestem (cóż za skromność -czasem trzeba, nie mniej to fakty). Moja siostra widocznie ma inny charakter i dlatego czasem jest nie tak jak powinno. Wracając do autobusu.

Gorąco, duszno… Więc nudno mi się zrobiło w pewnym momencie. (nie, nie jestem osobą z typu nerwowych, jako dziecko byłam zawsze spokojna, nieśmiała, nie lubiłam obcych, gości) Jednak tak czasem wygłupiam się a siostra dała mi pomysł na rozmowę. Kichnęła.

S: A ciiii, a ciiii…

A: Czemu tak dziwnie kichasz?

S: (wzrok pełen nienawiści)

A: No czemu tak dziwnie kichasz? Przecież nigdy tak nie kichałaś? A ciii? A ciii? A gdzie to szczere kichanie? (wiem, to była mała zaczepka i przyznaję się do tego, ale nie miałam złych zamiarów co później było tak odebrane̷

S: Kicham normalnie. Zawsze tak kichałam. A w ogóle jak mam kichać przy ludziach? Przecież nie kichnę na cały głos.

A: …… Nie kichałaś tak nigdy…. Nie znam Cię od tej strony (byłam nadzwyczajnie zdumiona jej kichnęciem, jak małe dziecko, które zwraca na wszystko uwagę->aha, krąży mi pewien pomysł z pewnym postem,ale to później bo mam deal z siostrą i jej oddaję nie długo sprzęt)tym: jak mam kichać przy ludziach” przyznała się że kiedyś kichała inaczej

S:.tak, nie znasz mnie…W ogóle to zostaw mnie w spokoju, cały czas mnie zaczepiasz…(oburzenie, niechęć)

Spojrzałyśmy każda w swoje okno i zakończyła się ta rozmowa. Byłam tylko ZDZIWIONA a moje zdziwienie zostało odebrane jako coś niedobrego. trudno.

***

Za chwilę wszystko było ok, bo obie zauważyłyśmy przystojnego “pana” hmm, z profilu podobny do przystojniaka hollywoodzkiego, Brad’a czy kogoś takiego. Patrzymy na dłoń-pierścionek zaręczynowy…jaka szkoda…choć-to że zaręczony to nie znaczy że uwięziony lekki żart. Porozmawiałyśmy troszkę o nim, o jego figurze…stwierdziłyśmy, że jakiś sport uprawia, i że ma 27 lat, ani więcej ani mniej. Ach, cóż za precyzja! Sama się dziwię że takie bystre jesteśmy Mówiłam że miał niebieskie oczy?

Sylwia tak do mnie:

-a skąd wiesz że miał niebieskie oczy? przez okulary widziałaś?

(miałam różowe okulary na sobie)

-nie, przecież zdjęłam żeby go lepiej widzie�

Taki mały przerywnik…ten wpis będzie dłuuugi.

Co do przystojniaka. Mówiłam, że obserwował nas? a może nam się wydawało, bo też często spoglądałyśmy w jego stronę I nagle numer jak nie wiem co… telefon dzwoni (jego) a dzwonek: wstęp do Rubikowej piosenki-Połóż mnie na swym ramieniu…itd. Nie wiem czy to poprawny tytuł. Stwierdziłam:

- Pewnie narzeczona dzwoni

***

Jedziemy i nagle Kusięta. Jak to teraz bywa każdy przystanek jest zapowiadany przez miły głos kobiecy. I tym razem: “Kusięta jeden”. Myślę sobie dziwna nazwa.. “następny przystanek Kusięta dwa”. No nie, ciekawe nazwy, ale chyba już koniec. “Kusięta trzy”…i dalej aż do ośmiu czy dziewięciu. Stwierdziłam że ten kto nazywał te przystanki źle pomyślał, bo jeśli ktoś kto pierwszy raz jedzie to skąd będzie wiedział gdzie wysiąść? W między czasie ciekawa dyskusja z siostrą się rozwinęła (podobna do kichania ale już bardziej śmieszna) i nie zgadzałayśmy się w tej kwestii. Ja twierdziłam, że powinni nazwać np. według numerów domów które akurat przy danym przystanku się znajdują, a ona upierała się że tak jak jest jest dobrze. Eh. A potem widziałam płot z takimi białymi kwiatkami. Ciekawy pomysł, jednak kiczowaty i powiedziałam, że choćby nawzwać przystanek “białe kwiatki”. Siostra:

- a co jeśli wymienią bramę?

- to ludziom te białe kwiatki będę kojarzyć się ze stokrotkami które rosną w trawie

- a jeśli nadejdzie zima?

- to z płatkami śniegu

( bezsensowna rozmowa… właśnie przejechała pani na rowerze, zbiegiem okoliczności miała ganatową bluzkę w białe kwiatki. No nie, myślę sobie, życie mi podpowiada, plata figle )

Ja dalej:

- albo nazwać przystanek: kobieta na rowerze… lub kobieta w bluzce z białymi kwiatkami albo po prostu rower.

Zaczęłyśmy się śmiać, autobus ruszył.

->trzeba mieć fantazję by tak rozmawiać.Normalnie surrealistyczna rozmowa

***

Opalałyśmy się trzy godziny. Dwie godziny brzuch i reszta a godzinkę plecy. Te godziny są ważne, bo teraz jestem ”spalona” ale to szczegół…. Wracając do tamtej chwili…

Siedzimy na trawie…rozmawiamy, opalamy się, wiatr, widok na Sokole góry. Choć stwierdziłam, że to moje mniejsze Tatry i marzę…

Czułam się jak w niebie, jak w raju….

pełnia szczęścia…

Niczego nie potrzebujesz więcej…

Tylko trwasz…

trwałam….

***

Piękne chwile przerywali obcy którzy namiętnie spacerowali, ale były też atrakcje. Niektórzy panowie latali, lub próbowali latać. Inne śmieszne: słyszałyśmy co mówią, jeden-ten latający mowi tak:

-bo ja śpię w samych majtkach.

Chyba nie chciał abyśmy to usłyszały tzn. ja, bo dziewczynki nie słyszały, dziwne.

Inna sytuacja: idzie para,a pan:

- Jakieś golasy tu leżą.

Przepraszam bardzo ale gołe nie byłyśmy, zresztą użył obrażającego słowa. Hm. Byłyśmy w bikini, bez góry co prawda bo na brzuchu gdy się leży to nie chce się mieć paska na plecach,prawda płcio żeńska?

***

Do Ritki poszłyśmy na obiad, spotkałam Piotrka, jakiś dziwny. Zaczepiałam go, ale się nie dał. Tzn. śmiał się ale chyba niechcący byłam za miła? Hm, ma dziewczynę, ale nie musi się zachowywać jak zakonnik. Akurat uczył się niemieckiego-zbieg okoliczności. (uczył się niemieckich nazw żuchwy i wszystkiego z nią związane. Zapytałam go więc po niemiecku szybko by nie zrozumiał czy ma wyjmowane zęby. A on zrozumiał! Wow

Zresztą, śmiał się… i to się liczy. Lubię doprowadzać ludzi do śmiechu-zwłaszcza tych którzy udają tych najbardziej opanowanych-tym większy sukces. To jest taaakie miłe. P.s.: lubię olsztyńskich chłopaków doprowadzać do łez. Mam do nich taki jakby to nazwać sentyment. W przeszłości mnóstwo wspólnych impez, a teraz? Nadrobić to trzeba Widziałam później też Dawida. Nic się nie zmienił. Przystojniak z niego jak zwykle. Opalony itd. Czemu go nie chciałam? No czemu? Ah, tak, wiem czemu “Bawi się” fajerwerkami, nie mam nerwów do pirotechników. Ale postanowione-odwiedzę go w C4. Może w końcu puści dobrą* muzę. *mniej dance, techno, więcej latino.

***

Po obiedzie ruszyłyśmy do drzwi a mama Ritki:

- ale z Was chudzinki.

( bez przesady, aż tak się nie zmieniłam od 18stki Ritki, hm, zresztą prawie w ogóle nie zareagowałam na to, czyżby pani S. zapomniała jak skomentowała moją figurę dwa lata temu?”trochę ciałka masz”. Nie zapomnę jej tego nigdy!)

***

Siedzę przed lustrem, oglądam spaloną twarz, nogi w 1/4 opalone. I patrzę na włosy. Widzę pojedyńcze włosy zupełnie rozjaśnione, do jasnego bląd. Kiedyś komuś powiedziałam w żartach że mam siwe włosy- o dziwo reakcja była taka: w różnym wieku ludzie siwieją.

Co za obraza! Ja nie mam zamiaru siwieć jeszcze przez długie lata i jestem przekonana że tak nie będzie bo mam to w genach

***

Sylwia napisała smsa przed chwilą:

- Nie przestrasz się. Mam na sobie maskę

A jak mnie ostatnio nazywa? Piżamka. Do będzie moja nowa ksywka, nick itp. A czemu taki pomysł? Do tego musicie już sami dojść

***

Czy jestem wredna? Czasem na pewno, ale tylko dlatego że tracę cierpliwość(żle->nie lubię owijania w bawełnę). Oto przyklad rozmowy gg:

Ewelina: hej aga cio tam slychac w tak piekny dzien??? (sztuczne zagadywanie)
Agnieska: siedzę własnie i czekam na cierpieni opalalam sie i przesadziłam
a co u Ciebie?
Ewelina: no ja tez sie poopalala chyba wieczorem bede cierpiec,a moze ni
Ewelina: wiesz cos o egzaminie z kucharskiego? (o, dopiero teraz napisała co chciała napisać, a tamto to taki niby bezinteresowny wstęp)
Agnieska: nie a Ty?
Ewelina: czy sa wyniki
Ewelina: no tez nic.mamy dluuuuuuuuugi weekend
Ewelina: bo dopiero we wt idziemy co nie?
Agnieska: nie wiem,a Ty wiesz
Ewelina: nie wiem tez
Ewelina: we wtorek do szkoly idziemy? (przecież już raz pytała,eh.:))
Agnieska: nie wie
Ewelina:
Ewelina: i co tam jeszcze slychac???? (sztuczne zagadywanie)
Agnieska: ah nic sepecjaplengo…odpoczywam….nuda…itp
Ewelina: hehe, u mnie tak sam

Może się czepiam za bardzo, może jestem nadpobudliwa, ale zrozumcie mnie, jeśli ktoś ze znajomych pisze tylko do mnie jak do informacji miejskiej,szkolnej czy jakiejkolwiek to mnie to już męczy. Ani nie jestem starostą, ani jakimś infromatorem któremu płacą. Co innego oczywiście gdy ktoś mówi od razu: przepraszam, ale nie wiem i chciałabym się dowiedzieć czy Ty ewentualnie wiesz.. A tu najpiew niby inteligentna zaczepka a potem pytania na które oczekują że wiem (teoretycznie wiem prawie zawsze aż tak się nie mylą) jednak denerwuje mnie coś takiego. Nie lubię sztuczności, fałszu, kłamstwa i czasem owijania w bawełnę.

***

Dziekuję za cierpliwość. Powinnam zacząć książkę pisać. Dużo szczegółów.Ah, baaaaaardzo długi ten wpis. Jakoś dziś taką potrzebę miałam. a teraz koniec.

Dobranoc życzy Piżamka

Permalink

Carpe diem :)

06.07.07

“Dziś był dobry dzień, mogę iść spać…”

Leave a Comment

Strony

Archiwa

Kategorie

Meta